
Het duel tussen PEC Zwolle en Al-Jazira was gistermiddag voor een speler een beetje bijzonder. Nick Viergever debuteerde officieel in de kleuren van PEC Zwolle.
Viergever maakte zijn opwachting aan het begin van de tweede helft en de ervaren speler kreeg meteen de aanvoerdersband om, hoewel hij daar zelf niet veel waarde aan hecht. "Een band is een band, terwijl ik simpelweg mezelf ben." "Maar ik coach of speel niet anders met die band."
De 36-jarige verdediger staat vooraan in de strijd, ongeacht of hij aanvoerder is. "Dat moet ik zeker doen, ja." Met de ervaring die ik meebreng, de identiteit die ik bezit. Ik ben bereid om jongens te helpen en te begeleiden in het veld. Het overbrengen van de tactiek kan een uitbreiding zijn. Jongens moedigen aan om de juiste stappen te ondernemen en het team te ondersteunen. Die band fungeert dan als een symbool. Ryan Thomas is naar mijn mening al jarenlang de aanvoerder hier, dus dat doet er niet toe.
Voor veel mensen was de komst van Viergever een verrassing, maar hij beschouwt de overstap naar PEC als logisch. "Het avontuur kwam tot een einde in Utrecht, en nu ga je verder onderzoeken." Ik wil gewoon nog steeds erg graag voetballen. Het afgelopen seizoen heb ik veel gespeeld, ik voel me prettig en de honger was nog niet verdwenen. Ik had nog veel ambitie om ergens een rol te vervullen. Vanaf het eerste gesprek met de trainer en Gerry was er een klik, en nu sta je op het veld en dat voelt prettig.
Na zijn vertrek uit Utrecht zat Viergever thuis en realiseerde hij zich dat hij zijn carrière wilde uitbreiden. "Het spelletje vind ik nog veel te interessant." Het komende jaar zag ik mezelf nog niet in de rol van vader thuis. Het begon echt te kriebelen om te voetballen en gewoon verder te gaan. Waarom zou je stoppen als je je prettig voelt? Je familie kan het bijdragen en het kost je zelf niets? Je moet genieten van het spelen op het veld met die jonge jongens. "Dat zorgt ervoor dat je jong blijft. Mijn vrouw doet alle dagelijkse dingetjes. Dat deed ik nu een paar dagen achter elkaar. Dan krijg je heel veel respect voor je vrouw. Dat had ik al, maar dan besef je ineens wat ze allemaal moet doen. Drie kinderen opvoeden. Zeker ik nu ook weer veel hier ben. Dus zeker veel respect daarvoor. En dat wil ik nog een paar jaar uitstellen om in die rol te komen", zegt hij met een glimlach.